Jak zostać nauczycielem CLIL?

 

Nie potrafię jeszcze odpowiedzieć na pytanie zawarte w temacie, jednak robię wszystko, aby oswoić CLIL. Czuję pod skórą, że jest to jednak dobra droga, bo po pierwsze angażuje się wszystkich uczniów i wzmacnia ich motywację do nauki poprzez różnorodność metod i form pracy, po drugie treści nie są "poszatkowane" sztucznie na przedmioty, ale przenikają się wzajemnie, a co najważniejsze - to wszystko sprawia, że uczniowie rozwijają skrzydła i zaczynają po prostu kochać naukę. Dlaczego? Bo przestaje ona być bezmyślnym wkuwaniem, a staje się wyzwaniem i zajmującą przygodą. Czekam na kolejne zajęcia ze Stephanie, która jest na pewno ekspertką w tej dziedzinie. 

Bardzo spodobało mi się ćwiczenie na początku zajęć, czyli KWL ABOUT... Warto używać tego sposobu planowania pracy wraz z uczniami, a właściwie oddać im władzę i pozwolić wypełnić tabelę dotyczącą zaplanowanego tematu:

Jest to świetny sposób na refleksję , co już umiem , czego chcę się dowiedzieć i na końcu po skończonej lekcji ( czy może cyklu lekcji), czego się nauczyłem. 

Dzisiejsze spotkania kursowe pozwoliły nam też zgłębić kulturę Hiszpanii. Wraz z przewodniczką Sofią spacerowaliśmy po centrum Madrytu i doświadczaliśmy szesnasto- i siedemnastowiecznego Madrytu. Jeśli będziecie tu koniecznie zobaczcie: katedrę Santa Maria la Real de la Almudena, Plaza de Oriente, Pałac Królewski, Puerta del Sol...

 

Pozwólcie sobie zgubić się wśród pięknych uliczek Madrytu. Poczujecie klimat i zobaczycie, że wtedy przychodzą do głowy najlepsze edukacyjne pomysły. 

Hola! Madrid

 

    Jak to się stało, że jestem w Madrycie w wakacje i bez rodziny, i dodatkowo na dwa tygodnie. Otóż jestem na kursie metodycznym dla nauczycieli CLIL in Madrid - Content and Language Integrated Learning. Nie byłoby mnie tu, gdyby nie moja koleżanka Kamila Thomas - Dąbrzał, która napisała projekt i zaprosiła nauczycieli z naszej szkoły do wzięcia w nim udziału. W tym miejscu chciałabym jej za to podziękować :-) 

    Dziś jestem już po pierwszym dniu kursu i już wiem, że to była dobra decyzja. Grupa - której częścią będę przez kolejne dwa tygodnie - składa się z nauczycieli z Czech, Bułgarii, Słowenii, Włoch, Litwy oraz Polski ( pozdrawiam dziewczyny z SP 9 w Inowrocławiu, z którymi mam przyjemność poznawać CLIL i Madryt).

    Kilka słów o tym, czym jest CLIL - mocno upraszczając jest to uczenie się angielskiego tak jakby przy okazji. Lekcje tworzymy bazując na temacie wziętym z prawdziwego życia, nie na wymyślonym specjalnie tekście czy dialogu. Uczymy się języka tak jak uczyliśmy się polskiego - w naturalny sposób, doświadczając go przez praktykę, obcowanie z oryginalnym filmem, fragmentem książki, obrazem itp.

    Na dzisiejszych zajęciach nasza mentorka i ekspertka od CLIL Stephanie z Irlandii przedstawiła nam plan naszej pracy, zasady obowiązujące na zajęciach i przeprowadziła świetną (do wykorzystania w klasie z uczniami) zabawę integrującą grupę "A CLOCK". Na czym polegało zadanie! Każdy musiał naszkicować szybko tarczę zegara z zaznaczonymi godzinami i umówić się z innymi uczestnikami na spotkanie o danej godzinie. Świetnie nadawały się do tego pytania, np. Are you free at 5 o'clock? or Do you have time to meet me at 7 o'clock? Kiedy wszystkie godziny były już zajęte, prowadzący czytał pytanie do każdej godziny (wcześniej go nie znaliśmy) np. How long have you been teaching English? - Osoby które umówiły się na daną godzinę, musiały się odnaleźć i odpowiedzieć na zadane pytanie lub  porozmawiać na zadany temat.

    Druga część zajęć była również bardzo zajmującą - Eduardo z Hiszpanii opowiedział nam w skrócie o hiszpańskiej historii, literaturze, sztuce i świętach. Opowiadał tak ciekawie, że nie spostrzegliśmy, że minęła już cała godzina. 

    Jutro czeka nas pierwsze spotkanie w terenie i field learning, więc do zobaczenia przed Katedrą Santa Maria :-)

W szkole wcale nie chodzi o szkołę...

W szkole wcale nie chodzi o szkołę? To prawda! Przestrzenie są ważne, ale szkoła to coś więcej niż budynek i piękne sale. Oto mój głos w ogólnopolskiej akcji "O CO CODZI W SZKOLE". Dziękuję Irminie Żarskiej i Ewie Radanowicz za ciągłą motywację i przypominanie, dlaczego jestem nauczycielem.

Niesamowite zebranie z Agatą Karolczyk - Kozyrą

    Piszę dopiero teraz, bo wiele się działo w moim życiu. Dopadła mnie choroba i straciłam kogoś bardzo bliskiego przez COVID, ale nie mogę pominąć tego wydarzenia i tego spotkania. Muszę napisać o nim kilka słów. Koniec semestru nieodłącznie kojarzy się nam z zebraniami, na których pokazujemy tabelki, wyczytujemy średnie, porównujemy klasy i omawiamy to, co wydarzyło się w semestrze, często wolelibyśmy jednak, aby wywiadówka wyglądała inaczej.

    Dlatego w lutym moje zebranie było trochę inne i skorzystałam na tym nie tylko jako wychowawca, ale również jako rodzic. Zaprosiłam do mnie nauczycielkę, której nie poznałam nigdy osobiście, ale znam ją bardzo dobrze z sieci. To właśnie jest czar i plus zdalnego nauczania - kontakty edukacyjne. Agatę Karolczyk - Kozyrę  podglądam w sieci już od dawna i aż nie mogłam uwierzyć, kiedy zgodziła się poprowadzić moje zabranie. Jest ona dla mnie wzorem polonisty - kreatywna, empatyczna i bardzo nowoczesna. Cudowne jest to, że zupełnie bezinteresownie dzieli się swoim doświadczeniem. Zachęcam Was do zajrzenia na jej blog, bo warto. Agata uczy w liceum, ale można podejrzeć jej warsztat pracy i wykorzystać pomysły jakie ma do wzbogacenia swojego warsztatu pracy.

    Wracam jednak do meritum sprawy - Agata Karolczyk - Kozyra zaczarowała całe audytorium, ze spokojem i wrodzoną delikatnością uświadomiła rodzicom i mnie, że w nauczaniu nie chodzi o stopnie, wyścig szczurów i rankingi, ale o miłość do nauki. Ważne jest to, co możemy zrobić, aby nasze dzieci zakochały się w nauce. Przecież ostatnio w szkole mówi się wiele o prawach ucznia i nauczyciela, ale my mamy przecież obowiązki. I nie mają one nam sprawić problemów czy dodać pracy, ale zaprowadzić naszych uczniów na dobre tory. Moi rodzice - zwykle rozgadani, byli cisi i spokojni. Przez moment bałam się, że im się nie podoba. Okazało się, że byli tylko nieśmiali, bo potem spłynął do mnie taki feedback:

•   „dziękuję̨ za dzisiejsze  zebranie -  bardzo pouczające"   
• „super spotkanie”  „zorganizowała Pani bardzo ciekawe spotkanie, poruszające bardzo istotne tematy.  Dziękuję̨ bardzo 🙂!” 
• „Wiele wiemy obserwując nasze dzieci i wyciągając wnioski z naszego życia poczynając od naszego dzieciństwa, ale kiedy na takim spotkaniu usłyszymy zebrane te informacje razem już z refleksją, daje to na prawdę do myślenia, ponieważ jedno to system, do którego musimy się wszyscy dostosować, ale drugie to to, co my jako rodzice możemy zrobić lub nie  i uświadomienie sobie jak ogromny wpływ mamy na nasze  dzieci”
• „Niby wszystko wiedziałam, ale kiedy ktoś mi to wypunktował zrozumiałam, co jest najważniejsze – nie same piątki, ale pasja”

    Agata pokazała nam bardzo poruszający film, warto obejrzeć go wraz z rodzicami na zebraniu i podyskutować o nim. Nikt z nas nie jest przecież idealny, ale wszystkich nas łączy jedno – chcemy przecież szczęścia dla naszych dzieci.

    Zakupiłam książkę o której mówiła Agata i czytając ją uśmiałam się do łez. Już wiem dlaczego moi rodzice mnie wkurzali i dlaczego ja wkurzam mojego syna. Umiem teraz coś odpuścić, aby ugrać coś innego. Czyta ją teraz mój syn i mówi, że to książka o nas 😉.

    Jeśli będziecie mieli okazję, zaproście Agatę Karolczyk – Kozyrę na swoje spotkanie z rodzicami. Jest to możliwe – w grupie „Zaproś mnie na swoją lekcję” zamieściła swoją ofertę. Dzięki takim liderom zmiany jak Agata Karolczyk – Kozyra szkoła staje się lepsza. A będzie najlepsza, jeśli rodzic, uczeń i nauczyciel będą zgranym teamem.

Szulka pisze o... Wakelecie

 

Wakelet to od dłuższego czasu moja ukochana aplikacja. Ostatnio spędzam mnóstwo czasu porządkując moje materiały właśnie w niej. Jeśli pragniecie posprzątać i uporządkować swoje materiały, zaplanować profesjonalne zebrania czy redagować scenariusze zajęć, Wakelet świetnie się do sprawdzi.  

 

Na początku myślałam, że będzie to aplikacja, którą będę używała sama bez udziału uczniów. Nie wiem dlaczego założyłam, że nie będą chcieli albo umieli się zalogować. Okazało się jednak, że z entuzjazmem podeszli do pracy w Wakelecie. Musze przyznać, że jestem z nich bardzo dumna. Wiem też, że wielu zrobiło to zupełnie samodzielnie bez pomocy rodziców.

Śmigam też po całej Polsce z lekcjami na temat Wakeleta w ramach projektu Zaproś mnie na swoją lekcję i  uczę oraz zarażam miłością do niego zarówno uczniów i nauczycieli. Zainteresowanie jest ogromne, brak mi już miejsca w kalendarzu i choć kusi, aby zarażać Wakeletem, musiałam ograniczyć bytność i zadbać o siebie po prostu. Teraz odwiedzam tygodniowo maksymalnie 4 klasy, czyli mam dodatkowa 4 godziny.

Jeśli nie będę mogła Was odwiedzić, a chętnie byście nauczyli się Wakeleta, zachęcam do skorzystania z mojego samouczka. Udostępniam go dla was pro publico bono i ponieważ ja na tym nie zarabiam, proszę abyście nie wykorzystywali mojej prezentacji do celów zarobkowych. Możecie oczywiście skorzystać z niej do celów edukacyjnych, ale nie usuwajcie z niej mojego logo. Byłabym wdzięczna również za jakiś komentarz pod postem oraz polubienie mojego fanpagu na FB.

Gdzie go zamieściłam? No oczywiście na WAKELECIE. Kliknijcie na link i korzystajcie 😊

SAMOUCZEK WAKELET

 

Zakupy poczynione! 500 wydane.

Oj mnóstwo było kontrowersji związanych z ministerialnymi pieniędzmi, za które nauczyciele mieli wyposażyć się w sprzęt do nauki zdalnej. Nawet na moim prywatnym fejsbuku rozgorzała dyskusja, jak to dobrze maja nauczyciele. I tak sobie pomyślałam wtedy, że tak to już chyba jest, że my Polacy zawsze szukamy dziury w całym i od razu ziejemy nienawiścią i plujemy na wszystkich dookoła. Niektórzy (nie wszyscy) myśleli chyba, że my teraz to polecimy sobie wykupować egzotyczne wakacje i fundować luksusowe kolacje za to 500 zł. Jeszcze inni myślą, że będziemy dostawać to 500 zł co miesiąc ( mają polot, co?).

Oczywiście nikt nie pomyślał, że żadna grupa zawodowa (tak mi się wydaje) nie zabiera ze swojego domu sprzętu do pracy - nie znam kasjerki, która z domu musi zabrać kasę fiskalna aby obsługiwać klientów, kierowca autobusu też nie ma swojego autobusu, urzędnik też nie zabiera z domu własnego laptopa... A może się mylę? W każdym razie każdy z nas liczyć umie i wie, że za 500 zł nie da się kupić sprzętu do zdalnego nauczania. Nie narzekam jednak, bo pozwoliło mi ono wzbogacić sprzęt który mam i ułatwić moja pracę.

Co kupiłam pytacie? Zatem do rzeczy - zakupiłam tablet graficzny o wdzięcznej nazwie HUION 😆 oraz dysk zewnętrzny. Ten pierwszy bardzo ułatwił mi pracę - sprawdzam wypracowania i sprawdziany właśnie na nim - nadpisuję moje komentarze, przydzielam punkty i oceniam. Nie musze drukować już tego, co przysyłają mi uczniowie. Korzystam z niego pisząc podczas lekcji na whiteboardzie. Dysków zewnętrznych nigdy za wiele - teraz w jednym miejscu mam wszystkie prezentacje, które na bieżąco przygotowuję, nagrania, filmiki oraz karty pracy. Na bieżąco przenoszę wszystko z mojego komputera na dysk.

Wydałam dokładnie 509 zł! Dokupiłam sobie jeszcze ekstra lampę pierścieniową, aby doświetlić się podczas lekcji zdalnych i musze wam powiedzieć, że to był dobry zakup. Lampa "wyhaczona" na allegro za 30 zł z przesyłką - mam nadzieję, że trochę podziała.

Jeśli nie wydaliście „podarowanych 500” to zachęcam Was do zrobienia tego. Nie wiadomo co nas jeszcze czeka, może po feriach do szkoły, a może nie… Może ten rok będzie rokiem pracy zdalnej. Kto wie? 

Ja wiem, że przydałyby mi się jeszcze słuchawki bezprzewodowe z mikrofonem – ale to już zadanie dla Mikołaja w tym roku. Ciekawe bardzo czy spełni moje życzenie…

Jak ten czas szybko leci!

 U Was pewnie czas również biegnie jak szalony. Ja ostatnio stwierdziłam, że nie mam czasu na nic i pierwsze, co postanowiłam to usprawnić moje planowanie. A prawdziwa ze mnie planistka - zawsze z notesem pod ręką i różnymi gadżetami do planowania. 

Stwierdziłam, że za dużo od siebie wymagam i muszę zwolnić, bo skończy się to dla mnie źle. Zauważyłam już pierwsze znaki - zmęczenie, znużenie i brak chęci na nic - nawet na to, co lubię.

Dlatego weekend był czasem na odstawienie kompa i nieczytanie wiadomości od rodziców ani na dzienniku ani na msg. Oddałam się rodzinie, gotowaniu i ogarnianiu mojej przestrzeni. Jak na nauczycielkę przystało (hehehe) zrobiłam nową gazetkę w swoim domowym biurze. Przestawiłam biurko i rozpakowałam zakupy za ministerialne 500zł. O nich skrobnę w następnym poście.

Był czas na spacer w Parku Solankowym i wyprawę do lasu. Polecam Wam to niezmiernie, bo wreszcie nabrałam dystansu  i siły od natury. Cudownie było odetchnąć pełną piersią bez maseczki i wędrować tak sobie na łonie natury. Nawet nie przeszkadzało, że delikatny mrozik szczypał w policzki.

Mój planer został odchudzony, a plan aby stać się mniej perfekcyjną wdrożony w życie. Zobaczymy jak będzie. Na razie postanowiłam, że pracuję do piątku -  mój dzień pracy kończy się o 16.30 i ani minuty dłużej nie pracuję.  Nawet jak nie zdążę zrobić wszystkiego. Po tej godzinie nie odpisuję na wiadomości od rodziców, nie umieszczam nic na fb szkolnym (który współprowadzę) i oddaję się swoim innym zajęciom.

Tydzień pierwszy grudnia poświęcam na drobne porządki (bo na co dzień dbam o to, aby było ogarnięte) i tak w planie jest odgruzowanie kuchni - 3 szafki dziennie ( do piątku będzie lśnić) oraz załatwienie prezentów dla rodzinki na Boże Narodzenie. Kolejnym punktem jest ożywienie bloga, bo musze przyznać, że bardzo go zaniedbałam. W poniedziałek zaczynam publikowania cyklu moich sposobów pracy z dzieciakami z klas młodszych z j. angielskiego. Obiecałam sobie, że będą dwa lub trzy posty w tygodniu.

I w tym tygodniu zaczynam też kurs online. Jestem jego uczestnikiem, a kurs jest prezentem mikołajkowym  Myślenie Wizualne Sketchnoting pod czujnym okiem Eli Curyło. Będzie rysowanie - już sobie poczyniłam pierwszą stronę mojego szkicownika.

Muszę tylko skoczyć do hurtowni papierniczej po zapas cienkopisów różnej grubości.

Trzymajcie kciuki za Szulkę, aby zdołała trzymać się planu i jej pracoholizm nie wziął góry. Ściskam Was bardzo mocno i niech grudzień będzie dla Was łaskawy.

 

Noc Belfrów

Hurrrraaaa!!!! To już dzisiaj!!! Noc Belfrów Online. Dlaczego noc? -  ponieważ nauczyciele (przynajmniej Ci, których znam) to sowy, które pracują nocami. Kiedy wszyscy już śpią, obowiązki zostały wypełnione, nauczyciele siedzą sobie przed swoim ukochanym kompikiem i tworzą lekcje, szkolą się, gadają z innymi nauczycielami. 

Cieszymy się z Magdą Krajewską i Beatą Gwizdałą, bo mamy ponad setkę zapisanych uczestników. Bardzo to budujące, że tylu ludzi chce się szkolić i zdobywać nowe umiejętności. Prelegenci to też DREAM TEAM. Poczytajcie o nich w książeczce online, którą stworzyła nasza kochana Beatrycze (Beata Gwizdała)

Kliknij tutaj

Trzymajcie kciuki, aby technologia nas nie zawiodła i czerpmy garściami z doświadczenia innych.

Akcja #nauczycielskieplanowanie

 

Zostałam zaproszona do nowej akcji #nauczycielskie planowanie  przez @siencja i @magdawizualnie, a ponieważ jestem urodzoną planistką to nie trzeba było mnie długo prosić.

Na czym polega akcja? Śpieszę wyjaśniać.  Pomagamy sobie zaplanować nowy rok szkolny, dzielimy się materiałami i pomysłami.

Ja dziś pragnę podzielić sie moimi projektami na zagospodarowanie tablicy klasowej. Wykonałam je metodą tzw. „próbibłedów” w programie PowerPoint. Nie są idealne, ponieważ chciałam ładne czcionki, brakuje w nich polskich znaków. Pamiętajcie, żeby po wydrukowaniu dorysować sobie czarnym cienkopisem brakujące ogonki. Udostępniam je do pobierania, można je oczywiście edytować, drukować, laminować i przypinać na swoje tablice korkowe w klasie. 

Kliknij i ściągnij na swój komputer Gazetka Klasowa

W prezentacji znajdziecie:

a) girlandę z napisem Klasa 5 (oczywiście można zmienić na 6, 7, 3, 1...)

b) Nagłówki:  plan lekcji, samorząd klasowy (przewodniczący, zastępca, skarbnik), dyżurni (plus slajd z miejscami do wpisania imion i nazwisk dyżurujących), nasze zasady, szczęśliwy numerek, ważne, 

c) Odliczanie do ważnych dni: Jeszcze tylko .... dni do np. Dnia Chłopca (wypisałam dwa dni: dzień Chłopca i Dzień Edukacji Narodowej), numerki od 1 - 30

Numerki można wykorzystać też do Szczęśliwego Numerka.

W mojej sali pojawią się też plakaty motywacyjne w języku angielski, które możnapobraćbezpłatnie (jak i wiele innych materiałów) ze strony Teachers pay teachers w zakładce free.  Mam nadzieję, że ułatwi Wam to ozdabianie klasy.

Na koniec - kilka moich ulubionych sentencji ;-)

 

Jeszcze kilka dni i szkoła :-)

 

Wakacje dobiegają końca i chyba jeszcze bardziej niż zwykle cieszę się na powrót do szkoły. Chyba wszystko przez lockdown i wszechmocnego COVIDA. Oczywiście mam nadzieję, że będziemy pracować już tradycyjnie, bo - mimo że online dało nam dużo dobrego - tęskniłam za kontaktem.

Przygotowuję się ostro do początku roku, bo sporo nowego przede mną. Mam dużo lekcji z maluszkami, a jest to szalone wyzwanie, aby się nie nudziły i pokochały angielski tak jak ja.

Mam swoich szóstaków, którzy nie wiem kiedy wyrośli i stali się nastolatkami, więc muszę stanąć na głowie, aby pracowali na polskim i angielskim na pełnej petardzie.  Udało mi się - z pomocą książki Ani Konarzewskiej - stworzyć ciekawy program wychowawczy. Będzie się działo, aż przebieram nóżkami!

Wczoraj brałam udział w imprezie edukacyjnej (Letnia Akademia Innowacyjnego Polonisty) organizowanej przez Irminę Żarską i Kasię Drausal, na którą zapraszałam Was w poprzednim poście. Było wspaniale. To dopiero pierwszy dzień, a głowa jest już pełna pomysłów. Po mojej prelekcji dostałam wiele maili z prośbą o udostępnienie mojej prezentacji. Oczywiście chętnie to czynię, bo po to są takie imprezy, aby dzielić się wiedzą i pomysłami.

Możecie też obejrzeć jeszcze raz moje wystąpienie. Na nagraniu nie widać, ale musze się przyznać, że stres był ogromny. Nawet przez chwilę pomyślałam - Szulkowska po co ci to było :-) Nie lepiej było siedzieć w kuchni i robić bezę Pavlova. Oczywiście że robienie bezy to super sprawa (gotowanie to moja pasja ), ale na pewno było warto! Entuzjazm i radość niosły mnie przez całą prezentację. Oczywiście przepraszam za błędy, które się oczywiście pojawiły. Powtórzę jednak słowa mojej ukochanej polonistki Pani Alicji Frankowskiej "Nie myli się tylko ten, kto nic nie robi". Poza tym na błędach każdy się uczy J. Poprosiłam, aby mój występ obejrzał wspaniały polonista i purysta językowy i nie miał wielu uwag. (Uffff – dzięki Marcinku).

 Szulka w akcji - wystarczy kliknąć w link, a przeniesie Was w świat polskiego z mojej torebki polonistki.

Podczas relacji na fejsie, pojawiły się też pytania o to, gdzie kupić kostki opowieści. Od razu powiem, że te oryginalne nie są najtańsze, ale warto polować na jakieś promocje.  Ja swoje kupiłam w Empik . Jedno jest pewne, jak je kupicie, będziecie mogli stosować je do końca życia, bo są niezniszczalne. Poza tym wykorzystacie je nie tylko w szkole, na długie jesienne wieczory z przyjaciółmi też się nadają. Tańsze wersje można znaleźć w moim ukochanym sklepie Flying Tiger Copenhagen. Ostatnio też w Smyku natknęłam się na taką grę, w której też są fajne kostki (Klik ). Poszperajcie w necie, na pewno znajdziecie dużo sklepów, gdzie można kupić różne warianty story cubes. 

A na koniec zapraszam do pobrania mojej prezentacji (PREZENTACJA ) i korzystania z niej. W zamian zajrzyjcie czasem do mnie na bloga, Fanpage na FB i Instagramie, zostawcie kalendarz i lajka.  

Letnia Akademia Innowacyjnego Polonisty

 

Kochani! To już dzisiaj :-) 

Czego to nauczyciele nie wymyślą? Są przecież wakacje, a oni znowu robią "zadymę" w sieci. Zgadza się! Pokuszę się o stwierdzenie, że nauczyciele nie lubią się nudzić i ciągle wymyślają jak uczyć lepiej, ciekawiej i nowocześniej.

I właśnie z tej potrzeby zrodził sie pomysł letniej szkoły dla nauczycieli. Przez pięć dni będziemy uczyć się od siebie, czerpać garściami ze swoich zawodowych doświadczeń i rozgrzewać się do nadchodzącego (wyjątkowego) roku szkolnego 2020/2021. Jestem bardzo dumna, że też jestem częścią tej edukacyjnej uczty:

Cudne jest to, że całe wydarzenie jest za darmo! Jeśli się nie zalogowałeś jeszcze, to uczyń to.  

Oto program imprezy: