Jeszcze kilka dni i szkoła :-)

 

Wakacje dobiegają końca i chyba jeszcze bardziej niż zwykle cieszę się na powrót do szkoły. Chyba wszystko przez lockdown i wszechmocnego COVIDA. Oczywiście mam nadzieję, że będziemy pracować już tradycyjnie, bo - mimo że online dało nam dużo dobrego - tęskniłam za kontaktem.

Przygotowuję się ostro do początku roku, bo sporo nowego przede mną. Mam dużo lekcji z maluszkami, a jest to szalone wyzwanie, aby się nie nudziły i pokochały angielski tak jak ja.

Mam swoich szóstaków, którzy nie wiem kiedy wyrośli i stali się nastolatkami, więc muszę stanąć na głowie, aby pracowali na polskim i angielskim na pełnej petardzie.  Udało mi się - z pomocą książki Ani Konarzewskiej - stworzyć ciekawy program wychowawczy. Będzie się działo, aż przebieram nóżkami!

Wczoraj brałam udział w imprezie edukacyjnej (Letnia Akademia Innowacyjnego Polonisty) organizowanej przez Irminę Żarską i Kasię Drausal, na którą zapraszałam Was w poprzednim poście. Było wspaniale. To dopiero pierwszy dzień, a głowa jest już pełna pomysłów. Po mojej prelekcji dostałam wiele maili z prośbą o udostępnienie mojej prezentacji. Oczywiście chętnie to czynię, bo po to są takie imprezy, aby dzielić się wiedzą i pomysłami.

Możecie też obejrzeć jeszcze raz moje wystąpienie. Na nagraniu nie widać, ale musze się przyznać, że stres był ogromny. Nawet przez chwilę pomyślałam - Szulkowska po co ci to było :-) Nie lepiej było siedzieć w kuchni i robić bezę Pavlova. Oczywiście że robienie bezy to super sprawa (gotowanie to moja pasja ), ale na pewno było warto! Entuzjazm i radość niosły mnie przez całą prezentację. Oczywiście przepraszam za błędy, które się oczywiście pojawiły. Powtórzę jednak słowa mojej ukochanej polonistki Pani Alicji Frankowskiej "Nie myli się tylko ten, kto nic nie robi". Poza tym na błędach każdy się uczy J. Poprosiłam, aby mój występ obejrzał wspaniały polonista i purysta językowy i nie miał wielu uwag. (Uffff – dzięki Marcinku).

 Szulka w akcji - wystarczy kliknąć w link, a przeniesie Was w świat polskiego z mojej torebki polonistki.

Podczas relacji na fejsie, pojawiły się też pytania o to, gdzie kupić kostki opowieści. Od razu powiem, że te oryginalne nie są najtańsze, ale warto polować na jakieś promocje.  Ja swoje kupiłam w Empik . Jedno jest pewne, jak je kupicie, będziecie mogli stosować je do końca życia, bo są niezniszczalne. Poza tym wykorzystacie je nie tylko w szkole, na długie jesienne wieczory z przyjaciółmi też się nadają. Tańsze wersje można znaleźć w moim ukochanym sklepie Flying Tiger Copenhagen. Ostatnio też w Smyku natknęłam się na taką grę, w której też są fajne kostki (Klik ). Poszperajcie w necie, na pewno znajdziecie dużo sklepów, gdzie można kupić różne warianty story cubes. 

A na koniec zapraszam do pobrania mojej prezentacji (PREZENTACJA ) i korzystania z niej. W zamian zajrzyjcie czasem do mnie na bloga, Fanpage na FB i Instagramie, zostawcie kalendarz i lajka.  

Letnia Akademia Innowacyjnego Polonisty

 

Kochani! To już dzisiaj :-) 

Czego to nauczyciele nie wymyślą? Są przecież wakacje, a oni znowu robią "zadymę" w sieci. Zgadza się! Pokuszę się o stwierdzenie, że nauczyciele nie lubią się nudzić i ciągle wymyślają jak uczyć lepiej, ciekawiej i nowocześniej.

I właśnie z tej potrzeby zrodził sie pomysł letniej szkoły dla nauczycieli. Przez pięć dni będziemy uczyć się od siebie, czerpać garściami ze swoich zawodowych doświadczeń i rozgrzewać się do nadchodzącego (wyjątkowego) roku szkolnego 2020/2021. Jestem bardzo dumna, że też jestem częścią tej edukacyjnej uczty:

Cudne jest to, że całe wydarzenie jest za darmo! Jeśli się nie zalogowałeś jeszcze, to uczyń to.  

Oto program imprezy:

Wakacje!!!

Tak piękne uczniowie podziękowali mi za rok szkolny

 Obiecywałam, że nie otworzę lapka przez całe wakacje. Jak widać nie dotrzymałam słowa :-) Zatęskniłam trochę za moją pisaniną, odpoczęłam od różnych aplikacji i zadań online. W zapomnienie odeszło też zdalne nauczanie. Nie, nie, nie – nie obawiajcie się, nie tęsknię za nim. Zdecydowanie wolę zwykłą relację, codzienne spotkania, uśmiechy - chyba już nawet dyżury trochę polubiłam.

Nie wiem, co odpowiadać, jak mnie pytacie, co będzie we wrześniu. Tak jak wy wszyscy nie wiem, czekam na jakieś odgórne decyzje, ale "ważni" milczą. Chyba trzeba czekać.

Zatem czekam na to, co przyniesie wrzesień.

Strach przed Covidem jakoś opadł, niby są jakieś obostrzenia, ale udało sie przejść nad tym do porządku dziennego. Oczywiste jest dla mnie, że w torebce musi być cała masa maseczek (dla mnie, syna, męża, koleżanki - gdyby zapomnieli) i spray do dezynfekcji, ale powróciliśmy do normalnego życia - byliśmy na krótkim wypadzie nad morze, na basenie i w kinie. 

Bałtyk najpiękniejszy

Odpuściliśmy tylko zaplanowane wakacje w mojej ukochanej Grecji. I bardzo cierpiałam z tego powodu, ale pewnego pięknego, wakacyjnego poranka dotarło do mnie, że to nie koniec świata -  trzeba się cieszyć i doceniać to, co mamy. Czerpać radości z każdego "fajoskiego" wydarzenia w naszym życiu. Dlatego z dziką rozkoszą usiadłam do planowania odpoczynku w Jarosławcu i Kazimierzu. Będzie leżenie brzuchem do góry na plaży (jak pogoda dopisze) nad Bałtykiem - wszak mamy najpiękniejsze plaże na całym świecie oraz dużo zwiedzania i wałęsania się po Kazimierzu nad Wisłą i okolicach. 

Aby nie tęsknić bardzo, mam Grecję na ścianie

Będzie też sporo blogowania i planowania fajnych akcji w nowym roku szkolnym. Już jutro napiszę Wam o moich pomysłach na przywitanie się z dzieciakami w nowym roku szkolnym. Będzie parę plików do pobrania i wykorzystania. Powiem też o kilku ciekawych projektach, które za mną i przede mną oraz o paru ważnych w moim życiu zawodowym osobach. Tymczasem idę ćwiczyć z Nikodemem (klik) J zajrzyjcie na jego kanał na You Tube, jeśli potrzebujecie motywacji i lubicie się zmęczyć.

Wakacje = lody 

Czytajcie z nami...

Matko i córko! Dawno mnie tu nie było, bo się zafiksowałam na nowym projekcie, który pochłonął mnie całkowicie. Od małego dzieciaka czytałam na potęgę, w szkole, w domu, na podwórku, w dzień i w nocy... oczywiście nie zawsze były to lektury ;-), dlatego postanowiłam -  wraz z moja koleżanką i wychowawczynią mojego syna Gosią Leśniak-  wkręcić w czytanie nasze dzieciaki.

Kości zostały rzucone, projekt napisany - nawet Prezydent Miasta Inowrocławia Pan Ryszard Brejza objął go swoim patronatem. Kto czyta? nauczyciele? dzieci? - zapytacie! I tu jest diabeł pogrzebany, bo czytają GWIAZDY - muzycy, dziennikarze, politycy! Okazało się, że oni tez lubią czytać  i chętnie spotkają się z nami.

Pomyślałyśmy sobie, że super, gdyby nasze czytanie trafiło do jak największej liczby dzieciaków i stąd pomysł na bloga projektu. Jeśli jesteście ciekawi, zapraszam:

NASZ BLOG - KLIKNIJ

Jak stałam sie rysunkowa...

Wiecie, że lubię wszystko, co jest ładne. Moje prezentacje zawsze zawierają nieoczywiste grafiki, zdjęcia  i piękne czcionki. Dlatego często stworzenie prezentacji zabiera mi więcej czasu, ale wiem, że było warto, kiedy widzę swoje dzieło.  Dodatkową przyjemność odczuwam, gdy dzieciaki piszą, że ładne te prezentacje. Pomyślisz, że to nieskromne, ale pal licho. Koniec pokory! Będę się chwalić, bo jest czym :-)

Ale wracając do tematu, aby było jeszcze ładnej stworzyłam swoje bitmoji. Oszalałam na punkcie tych awatarów. Nie tylko są ładne, ale również można je wykorzystać do informacji zwrotnej - szczególnie teraz, w okresie zdalnego nauczania. 

Sami zobaczcie. Aby podziękować za lekcję lub przysłane zadanie, do spersonalizowanej wiadomości można dodać

Dobrą odpowiedź nagradzamy znaczkiem: 

Przywitać można się w ten sposób, czyż to nie słodkie i miłe:

Kiedy robimy zadania typu prawda/fałsz można skorzystać z takiego oznaczenia:

Ważne informacje zawsze zaznaczam taką pomarańczową rączką:

Dobre wyniki w quizie czy konkursie można ozdobić takim awatarem:

 A żegnam się tak:

Jest mnóstwo ciekawych obrazków w Bitmoji, którymi można ozdobić swoje karty pracy, slajdy, sprawdziany, czy zamieścić w ocenie kształtującej czy opisowej. Kilka przykładów poniżej:

Uwierzcie mi, że to fajna zabawa, tym bardziej, że ilości Bitmoji oszałamiają. Ja codziennie znajduje coś nowego. Dodakowo można dodać rozszerzenie Bitmoji w chrome. 

Zachęcam was do stworzenia własnych awatarów (można wybrać kolor włosów, fryzurę, ubrania, akcesoria) i personalizowania swoich własnych materiałów dydaktycznych. A... i co najważniejsze robimy swojego awatara w aplikacji na smartfonie. 

Pozdrawiam,

Czy warto być wychowawcą?

Musisz ją miec! 

To jest pytanie... Bycie wychowawcą to na pewno wyzwanie, bo jesteś odpowiedzialny za „swoje” dzieci, nagle ich problemy i często problemy ich rodzin stają się Twoimi. Często to bardzo ciężki bagaż, bo bywa, że nie możesz wiele zrobić. Są dzieci, które borykają się z przemocą w rodzinie, wyborem między rodzicami, którzy się rozwodzą, przerostem ambicji i oczekiwań, albo po prostu z prozaicznym (dla nich to koniec świata) pryszczem na nosie. I Ty nauczyciel mający na głowie realizację programu, scenariusze imprez szkolnych i dyżury musisz naleźć czas i pomóc, wysłuchać, poradzić. Często sam nie miałeś takich problemów ani doświadczeń, a to nagle wymaga się od Ciebie, abyś był specjalistą - terapeutą, psychologiem, przyjacielem, wzorem i skarbnicą wszystkich mądrości. Jak ja sobie z tym radzę jako wychowawca 30 niesfornych piątaków?

Szulka - wychowawczyni 

No cóż - raz lepiej raz gorzej. Nigdy jednak nie bagatelizuję, rozmawiam (choć czasem są to trudne rozmowy), wysyłam pisma, słucham mądrzejszych koleżanek, proszę o pomoc naszą szkolną panią pedagog (przecudowną osobę i profesjonalistkę w każdym calu), czytam, uczę się i staram się... tak jest już od 15 lat. Nie każdą sytuację udało mi sie rozwiązać, czasem popełniałam błędy, ale myślę, że jestem coraz lepszym wychowawcą.

Podejdź bliżej - nie gryzę 

 Polecam Wam książkę Anny Konarzewskiej. Jest to jedyna książka na rynku, która przeczytałam od razu od deski do deski. Czuć, że kobieta wie, o czym pisze i cały czas jest jakby z nami... jako koleżanka, mentorka i po prostu nauczycielka, której na sercu leży życie każdego ucznia.

Ponieważ zawsze notuję podczas czytania, podzielę się z Wami tym, co według mnie w tej książce najcenniejsze:

1) Uczniowie szukają szkoły, która rozwija talenty i zainteresowania.

2) Autorytetem  jest nauczyciel, który nie jest nieomylny.

3) Bądź najpierw człowiekiem, a potem wymagającym pedagogiem.

4) Zawsze dotrzymuj słowa.

5) Nie bądź zbyt... zbyt nowoczesny ani zbyt staromodny à znajdź swój      złoty środek.

6) Pokaż uczniowi, że błędów nie należy sie wstydzić, bo one uczą.

7) Edukacja musi mieć sens.

8) Podstawą dobrej relacji jest bezpieczeństwo i wzajemny szacunek.

9) Przestańmy ciągle narzekać – na siebie, na system, na…

10) Nie rób nic wbrew sobie.

Pozytywem tej książki jest też mnogość scenariuszy, które można wykorzystać na swoich zajęciach. Ta pozycja zostanie ze mną na długo, kto wie, czy nie na zawsze.

Czy warto więc być wychowawcą? Odpowiem tekstem z jednego z motywujących plakatów wiszących na drzwiach mojej klasy:

„NIE OBIECUJĘ, ŻE BĘDZIE ŁATWO, ALE OBIECUJĘ, ŻE BĘDZIE WARTO!”

A jak wrócimy do normalności…

Moja miejscówka

Marzę o powrocie do szkoły. Zdalne nauczanie ma oczywiście wiele plusów, ale jednak kontaktu z żywym organizmem nie da się zastąpić. Jak powiedziała mi moja serdeczna koleżanka Kamila (pozdrawiam kochana) „brakuje mi sceny”, bo przecież nauczyciel to aktor, który codziennie występuje przed swoją najwierniejszą i najbardziej krytyczną publicznością - uczniami. I zgadzam sie z nią całkowicie, ja też chcę wrócić na moją scenę do sali 103 i do moich piątaków na polski. Potarzałabym się również na dywanie z maluchami na angielskim… Niestety nie nastąpi to chyba szybko.

Ręcznie robione planszówki

Zatraciłam się zupełnie w sieci, nauczyłam nowych programów i wreszcie udało mi się zrobić takie karty, które są zgodne z moim ideałem „nauczycielskiego piekna”. Robię je dla uczniów i dla siebie, bo lubię ładne rzeczy.

Kolorowe napisy

Gdybym nie była nauczycielką, pracowałabym w sklepie papierniczym. Uwielbiam te kolorowe notesiki, długopisy i zakreślacze. Moja szuflada jest pełna naklejek, samoprzylepnych  karteczek w różnych wielkościach, fantazyjnych spinaczy, tęczowych pinezek i innych gadżetów. Na całe szczęście dane było mi spełnić swoje marzenie i zostać nauczycielem.  Ale wracając do sedna tego postu, jestem bardzo dumna z tego, co powstało na moim starym komputerze. Czekam teraz aż kurier przywiezie nową drukarkę (kolorową). Wtedy wszystko wydrukuję,  zalaminuję, zapakuję w paczuszki z Tigera (namiętnie je kolekcjonuje) i będę oczekiwać na czas, kiedy zobaczą je moi uczniowie.

Nasza sala 103

Chciałabym podzielić sie z Wami moim dziełem – kartami zdaniowymi. Zrobiłam je, aby poćwiczyć rozbiór logiczny i gramatyczny zdania. Można oczywiście wykorzystać je do ćwiczenia wielu sprawności. Zapraszam do ich pobrania i korzystania. Są ukryte pod tym linkiem 

LINK DO ZDAŃ

Moje nowe odkrycie...

Nauczanie zdalne jest - tak mi się przynajmniej wydaje - w fazie rozkwitu. Codziennie odkrywam jakieś nowości, ale to na co natknęłam się wczorajszej nocy, zwaliło mnie z nóg. To jest coś, czego jako anglistka i polonistka szukałam. 

Vocaroo!!! Co to jest?

Jest to dyktafon online. Nie potrzeba sie logować ani podawać żadnych informacji o sobie. Dzieci też nie muszą ściągać zupełnie żadnych aplikacji ani narzędzi.

Strona jest prosta w obsłudze i za to kocham ją jeszcze bardziej.Nie tylko można nagrać tekst czy muzykę, ale zrobione nagranie udostępnić uczniom w formie linku lub kodu qr oraz ściągnąć na swój komputer. 

Oto krótka instrukcja:

Nagrałam dla Was krótką wiadomość! Posłuchajcie ;-) i używajcie - ja już mam kilka pomysłów, jak użyć jej po powrocie do szkoły!

MOJA WIADOMOŚĆ

Nauczyciel w czasach zarazy

Tydzień zdalnego nauczania za nami. Dla mnie właściwie jest to już drugi tydzień, bo szybko zabrałam się do roboty i zaraz połączyłam się z moimi uczniami. Najpierw nieśmiało korzystałam z jitsi.meet, aby przerzucić się szybko na zoom. I był to strzał w dziesiątkę!!!

Nawet maluchy z I - III (z pomocą rodziców) szybko nauczyły się obsługiwać ten program. Oczywiście tęsknię za klasą, tablicą i codziennym obcowaniem - pogaduchami na przerwach z moimi piątakami, szaleństwami na dywanie z maluszkami i rozmowami z  koleżankami z pokoju nauczycielskiego. 

Okazało się jednak, jak to zwykle bywa, że nie taki straszny diabeł, jak go malują. Nie będę psioczyć (choć nie podoba mi się to), że muszę pracować na swoim komputerze i że nikt mi nie odda pieniędzy za zużyty prąd, bo ważniejsze jest dla mnie, że moi uczniowie wiedzą, że nie przepadłam, że jestem dla nich i z nimi. Edukacja przecież to relacja. 

W tej całej "trudnej" sytuacji liczy się też  dla mnie to, że nauczyłam się wielu nowych rzeczy, poznałam nowe programy, ciekawe aplikacje i choć "czacha dymi" i oczy mam czerwone jak chomik, chłonę wiedzę jak gąbka. I już wiem, że przyszły rok będzie łatwiejszy i bardziej multimedialny, bo wyprodukowałam ciekawe gry na wordwallu, learningapps i za czwartym podejściem zrozumiałam genially. Canva również nie ma dla mnie tajemnic.  Będę mogła juz zawsze z tego  korzystać. 

Strasznie żałuję, że Koronawirus zamknął nas w domach, bo koło nosa przeleciały mi cudowne konferencje - Noc Belfrów u Madzi Krajewskiej w Tucznie, Szkoła z Edumocą w Gdyni i Morze Pomysłów w Sopocie. Cicho jednak marzę, że jak wirus odpuści, znowu będzie pięknie.

Niesamowite emocje targały mną podczas tych dwóch tygodni i podsumowując je, widzę więcej plusów niż minusów. Po raz kolejny nauczyciele pokazali, że dają radę, że potrafią na bok odłożyć urazy, pomagać sobie nawzajem i być tam, gdzie ich miejsce … z uczniem. I - na szczęście - żaden minister tego nie zmieni.

Tymczasem zmykam, bo weekend się zaczął a na biurku leży książka wspaniałej nauczycielki i wyjątkowej wychowawczyni - Ani Konarzewskiej, która dzieli sie tym, co najlepsze. Zamierzam z tego skorzystać.

Na koniec pragnę podzielić się moim pierwszym genially o rzeczowniku - klik. Tak mi się spodobało, że będzie wkrótce trochę angielskich i polskich prezentacji w tym programie. Czyżby stary, dobry PowerPoint odchodził do lamusa?