Dzieciaki lubią rywalizację

Najedzona sernikami, makowcami, pierogami i innymi daniami, zasiadłam do kompa, aby dać Wam kolejną serię pomysłów ticzerki. Jak jesteś nauczycielem, to nawet w święta myślisz, co by tu ciekawego zmalować dla swoich dzieci. Czasem brak już pomysłów - wtedy na Twojej drodze stają inni wspaniali pedagodzy. 

Zainspirowana przez Agnieszkę Iwanicką - jej szkolenie było dla mnie jak objawienie... odpowiednie tempo, brak „zapełniaczy”, brak bezsensownej teorii - czysta praktyka -  postanowiłam zmienić moje podejście do nauczania.

 Od jej szkolenia zupełnie zmieniłam myślenie na temat mojej "kariery" nauczyciela... przestałam się martwić, co ludzie powiedzą. Uświadomiłam sobie to, co było oczywiste – pracuję na SWOJE nazwisko, na SWOJĄ markę i muszę być w tym względzie egoistką. Jestem jaka jestem, pasjonuje mnie moja praca, nie chcę być nauczycielem, który "się nie wychyla". Wychylam się więc... i sama robię gry planszowe oraz online dla moich uczniów. To oni są najważniejsi, to ich mam nauczyć i zarazić pasją do dwóch języków, których uczę – ojczystego i angielskiego. A nie chcę uczyć nudno... neurodydaktyka pokazuje, że nudne znaczy szybko zapomniane.

Spieszę oczywiście z wyjaśnieniem, że na moich lekcjach nie ma zawsze fajerwerków, czasem tez jest nudno... bo niektóre rzeczy trzeba po prostu wyćwiczyć, wydrylować, wykuć na pamięć -  inaczej się nie da.  Jest jednak dużo lekcji, że dzieciaki aż piszczą z radości i na przerwach mówią innym dzieciom jak było super.

Dziś chcę pokazać wam dwa gotowce – możecie korzystać z nich do woli J:

https://pl.pinterest.com/pin/374995106455857630/

* Flipquiz kulturowy

https://flipquiz.com/board/i-am-so-good-at-english-culture/

* Flipquiz QUESTIONS

 https://flipquiz.com/board/questions-5/

Zasady gry są proste – dzieci wybierają kategorię i kwotę za którą grają. Przygotujcie sobie za wczasu "fałszywe" pieniądze - ja moje zalaminowałam - będą służyć jeszcze wiele lat. Jeśli odpowiedzą dobrze, dostają kasę, jeśli źle- pytanie przechodzi na przeciwników. Mogą trafić też na bankruta – wtedy oddają całą kasę. Emocje aż rozrywają salę – to nie będzie cicha lekcja :-D.

Gra - oprócz aspektu edukacyjnego - ma aspekt wychowawczy, uczy że nie zawsze się wygrywa. Ja zawsze wprowadzam jeszcze element gratulacji dla przeciwnika. Na poczatku jest trudno! Szczególnie u czwartaków. Sama daję przykład - gratulując "przegranym" wspaniałej walki i znajomości odpowiedzi na wiele pytań. 

Za wygraną kasę można oczywiście coś kupić. U mnie w klasie występują dwie możliwości – 5 za aktywość  lub nagroda z pudła nagród. A o pudle będzie następnym razem J

Pierwsze śliwki robaczywki! - Lizakowe "to be"

To pierwszy post na moim drugim blogu. Drugim - ale nie mniej ważnym... Pierwszy blog to blog kulinarny (szulinkowo) -  bo oprócz nauczania - kocham gotować. Ten będzie blog dotyczył największej pasji w moim życiu - czyli NAUCZANIA języków. A uczę dwóch - polskiego i angielskiego. Wiele osób od dawna zachęcało mnie, abym podzieliła się moimi doświadczeniami. Zawsze jednak wydawało mi się, że chyba jeszcze na to czas. Dziś poczułam, że TEN czas właśnie nadszedł. Pewności siebie dodała mi nominacja w konkursie „Nauczyciel na medal”. Bardzo jestem z niej dumna, bo nominowali mnie uczniowie i rodzice. Nie ważne jak się skończy dla mnie ten wyścig o „medal”, ale  mile jest czuć się docenianym i lubianym. 

Witajcie więc w świecie ciągle gdzieś pędzącej z ogromną torbą różnorakich pomocy naukowych, ciągle w niedoczasie, zaangażowanej w wiele projektów nauczycielki z małego (ale pięknego) miasta!

 Dziś szybka podwórka dla moich czwartaków. Pomysł na tą grę podsunęła mi moja serdeczna koleżanka Kamila (która właśnie szybuje w przestworzach zmierzając do zaprzyjaźnionej szkoły w Bilbao na wymianę z młodzieżą). Dzieci Kamy same wykonały swoje "lizaki", ja zaś postanowiłam wykonać moją wersję, zalaminować ją i używać przez wsze czasy. Wszystko zrobiłam w ilości 15 sztuk (bo tyle maksymalnie liczą moje grupy językowe), dzięki temu zabezpieczyłam się przed sytuacją pt. "Proszę Pani, a ja zapomniałam moich lizaków dzisiaj". Wszystkie lizaczki mam w kubeczkach w klasie.

 Gra jest banalnie prosta i w jej prostocie tkwi siła. Nazwałam ją „LIZAKOWE to be”. Możną ją stosować:

a) na wejście - aby powtórzyć odmianę czasownika "to be"

b) w trakcie, podczas wypełniania książkowych zadań (teraz przecież w książkach nie można pisać, bo są wieloletnie)

c) na podsumowanie - świetny feedback dla mnie, czy uczniowie znają odmianę.

Bardzo łatwo sprawdzić poprawność odpowiedzi, bo karty mają wyraziste kolory – „am” - czerwony, „is” - żółty, „are” - niebieski. Kiedy dzieci podnoszą "lizaki", od razu widać kto wykonał pracę dobrze, a kto popełnił błąd. Uczniowie też od razu dostają informację zwrotną, ponieważ ja po chwili pokazuję poprawną odpowiedź. Natychmiast wiedzą, czy popełnili błąd.

 Zaczynam każde ćwiczenie od wierszyka:

 ONE, TWO, THREE !!! SHOW THE ANSWER TO ME !!!

 Mam przygotowaną listę podmiotów i ... ćwiczymy!!!Fajne, co?